تبلیغات
شناخت و معرفی اسلام - لطیفه ربانی - نامه ای منتشر نشده از حضرت امام خمینی (س)
سه شنبه 16 فروردین 1390

لطیفه ربانی - نامه ای منتشر نشده از حضرت امام خمینی (س)

   نوشته شده توسط: AMIR HASSAN SINAEE    نوع مطلب :اخلاق و عرفان ،

اشاره:
متنی كه در پی می آید نامه ای است عرفانی از حضرت امام خمینی به حضرت آیت اللّه سیّد ابراهیم خویی مقبره ای كه از مصاحبان حضرت امام در مسائل عرفانی بودند.
چون متن نامه به زبان عربی نوشته شده است هم متن اصلی و هم ترجمه آن جهت ملاحظه خوانندگان گرامی درج می شود.

بسم اللّه الرحمن الرحیم
حمد و سپاس آن پروردگاری را سزاست كه از مكمن غیب هویت بر حضرت اسمایی تجلی فرمود و اسمای ذاتی او به حقیقت عمایی در حضرت واحدیت پیدایی نمود، و جمله نعوت و صفاتش در احدیت غیبتش صورت یكتایی گزید و نعمای وی به وجهه باطنیش كسوت یگانگی پوشید و ذات پاكی، كه در تشبیه تعالی فرمود و همانند گشت، و در در تنزیه نزدیك آمد و تجلی فرمود (و همانند گشت.)
و او راست كلیدهای گنجینه های غیب اسمأ و مخاتیم و مهر كرده های حقایق نعمتها، پس منزهی تو پروردگارا كه منتهای آرزوی عارفان از دَروه كمال حضرت احدیتت كوتاه گردید و پندارهای وصف كنندگان از نیل به هویت كبریایت بی بهره باز گردید.
پس استعلا جوید كبریایی حضرتت از آنكه كس بدان جای راه بدارد، و نعمتهایت درگذشت از آنكه سپاسگزار حق سپاس آنها را به جای آرد.
اولیت در عین آخریت و آخریت در عین اولیت تراست؛ پس تویی كه پرستیده و پرستنده ای.

بارالها، ترا به پنج زبان حمد و سپاس می گوییم در عین جمع وجود برای آن بخششها و دهشها كه نمودار گشته در غیب و شهود.
و از تو یاری می جوییم و به تو پناهنده می شویم از بدی و سوسو كننده دیو مردم كه رهزن طریق مردمی است و رهبر یاران خویش به سوی ژرفچاهِ مغاك عالم طبع تیره ودنی پس، بارالها، ما را به صراط مستقیم را هم باش، بدان صراطی كه برزخیت كبرا و مقام احدیت جمع اسمای حسناتست و درود فرست بر آنكه خاستگاه پیدایش و نمایانی است و نقطه غاتیت و پایانی، صورت و مایه هستی و بقاست، و مادّت نخستین و برزخیت كبراست؛ آنكه نزدیك گردید و از تعینات یكسره وارهید؛ پس فروتر آمد چنانكه خود را نزدیك نمود به قربِ قابِ دو قوسِ وجود و تمام دایره غیب و شهود.
بل باز هم نزدیكتر كه آن عین حضرت عماست، بلكه چون نیك بنگری حضرتی نه آنجاست: (عنقا شكار كس نشود دام بازگیر.)

و درود تو باد بر پیروان و اهل بیت او كه مفاتیح ظهورند و چراغهای نورند، بل نور بر سرِ نورند: "و هر كه را خدا نوری به وی نداد [تا هدایتش كند به سوی ایشان] او رانوری نباشد."
بویژه بر آنكه ولایت محمدی به نام او ختم كرده شد و دهشهای احمدی را او گیرنده شد، آنكه به ربوبیت ظهور كرد پس از آنكه پدران او به عبودیت ظاهر گردیدند، كه عبودیت گوهری است كه باطن آن ربوبیت است، آنكه خلیفه حق در ملك و ملكوت و وجودش گنجینه نامهای خداوند پایدارِ لایموت گشت، امام غایب از دیده پنهان، منتظر محبّان و امیدواران) ثمره و ولیده حق دوستان و حق پرستان، خدایا جانهای ما فدای او بگردان.

اما بعد، بتحقیق كه آدمی به لطیفه ای ربانی ونفخه ای روحانی و سرشتی پاك و درست و آسمانی از موجودات دیگر ممتاز گشته است. همان سرشتی كه "مفطور ساخت خداوند فطرت آدمیان را بر همان." و این لطیفه ربانی به دیگر معنی همان امانتی است كه باری تعالی در این آیت بدان اشارت فرمود: "همانا امانت را بر آسمانها و زمین عرضه كردیم ..." و آن سرشت توحیدی است در مقامات سه گانه (وجود انسانی) در ترك تعنیات و بازگرداندن همه چیز یكسره به حق تعالی و افكندن اضافات حتی اضافات اسمایی و محمود محق همه شئون بالمرّه نزد او.
و آنكه بدین جای نرسید، پس بتحقیق از فطرت ضمیر، و به امانت الهی خیانت ورزید و به مرتبه ربوبیت نادان گردید و به مقام احدیت جفا رسانید.
و ارباب قلوب و عرفان و صاحبان شهود و عیان، آنان كه ایشان را سابقه حسناست، دانند كه آن منزلت نتوان یافت و به آن مرتبت دست نتوان رسانید مگر به ریاضات عقلی بعد در فراغ از تهذیب باطن و تزكیت نفس و صرف بضاعت و وقف همّت در معارف الهی پس از پاك ساختن درون و خالی كردن آن (از صفات دون.)
پس، بیرون رو ای نفسِ ماندگار در زمین پیروی هوا و خواهشها از سرای طبیعت ظلمانیِ مدهش. و هجرت نما به سوی خدای تعالی، ب مقام جمع احدی، و به سوی رسول او صاحب قلوب احدی احمدی، تا آنكه موت تو در رسد كه آن فنا و اضمحلال تعینّات و اعتبارات است، و خدایت (به نعمتهای خویش) پاداش دهد.
و در سیر به سوی پروردگارت تبارك و تعالی پدر روحانیت را پیروی نما و بگو: "من روی خویش بدان كس متوجه كنم كه آسمانها و زمین را بیافرید ..." كه همانا آن است بزرگ رستگاری و جنت ذاتی و لقایی كه نه چشمی آن را دیده و نه گوشی آن را شنیده و نه بر قلب و اندیشه احدی گذشته است.
پس ای نفس، قانع شو به وصول لذتهای بهیمی و ثروتهای حیوانی و برتریهای دنیایی ظاهری؛ و به عبادات و طاعات خود را راضی مگردان، و سه حُسن صورت و نیكویی خلقت بسنده مكن و به حكمت رسمی و بشهاب كلامی خود را خرسند مساز و به نیكویی و آراستگی گفتار ارباب تصوف و عرفان خشنود مشو و قناعت مكن و به دعوی و علمداری اهل فقه راه مپوی؛ چه صرف همت در اینها كه یاد كردیم و ماندن بر آن، بتحقیق كه هلاكت است و زیان، و (گفته اند) علم حجاب است، بزرگترینِ آن بلی سزاوار است كه در سكون و جنبش و اندیشه و آمال و پرستش و طاعتت، وجهه همّ و همت تو خدای یگانه باشد كه اوست آفریدگار و آورنده و بازگرداننده تو.

و این (نوشته) سفارشی است با نفس تیره و دل خیره خویش، و نیز با جلیس و آقایم كه در علوم الهی صاحب رای روش و در معارف ربّانی دارای نظر دقیق و متقن است، عالم فاضلی، سرور امجد، آقا سیدابراهیم خویی مشتهر به "مقبره ای" خدای تعالی ایام سروریش را پاینده گرداند و وی را به نهایت آمال عارفان و غایت سلوك سالكان برساند.

پس این بنده از مهام اصول حكمت متعالیه بهره ای وافر بدو رسانید و از آنچه از بزرگان مشایخ آموخته و از صحف ارباب دانش اندوخته بود بدو بیاموزانید، چنانكه محمداللّه تعالی اكنون به مراد خویش دست یافته و خود را به جامه درستی و سداد آراسته است، و در آغاز و انجام اتكا به خدای شایسته است.
و سفارش خویش را مكرر و مولد می گردانم به آنچه مشایخ ما سفارش فرمودند، و آن اینكه در آشكار كردن اسرار معارف خسّت نمائید مگر آنكه اهل آن را بیابید و به حقایق معارف مگر در جای خود سخن مگشایید. پس خدای تعالی، نامش بزرگ باد، فرمود: "و قرآن را فرو فرستیم كه شفا و رحمت است و امّا ستمكاران را جز زیان نیفزاید." و از آن دوست، كه خدای تعالی ایام عزتش را مستدام دارد خواهنده ام كه نزد خدای خویش این بنده را یاد كند نیكو یاد كردنی. و در هیچ حال این بنده را از دعای خیر فراموش ننماید كه دعابابی است كه پیوسته بر روی دوستداران حضرتش گشوده است. "بارالها، در دنیا و آخرت نیكویی نصیب ما بگردان و از عذاب آتش نگاهمان دار." و ما را با نیكان برانگیزان، و از آمیزش با اشرار محفوظ بدار، به حق محمد و پیروان و نزدیكان پاك او، سلام خدا بر آنان باد.
و (از این نوشته) فارغ گشت در بیست و ششم ذی الحجه 1357 هجری قمری، بنده ضعیف، سید روح اللّه، فرزند سید مصطفی خمینی كمره ای.

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم
الحمداللّه الذی تجلی من غیب الهویة علی الحضرة الاسمائیة وظهرت اسمائه الذاتیة فی الحضرة الواحدیة بالحقیقة العمائیة و توحدت نعوته فی احدیته الغیبیة و تفردت آلائه من الوجهة الباطنیة. علاوتفره فی عین التشبیه و دنی و تجلی فی اصل تنزیه. وعنده مفاتیح غیب الاسمأ ومخاتیم حقائق آلأ. فسجانك اللهم، یا من الا یرتقی الی ذروة كمال احدیته آمال العارفین و یقصردون بلوغ كبریأ هویته اوهام الناعتین. جلّت عظمتك من ان تكون شریعة لوارد، و تقدست آلائك ان تصیر محموداً لحامد. لك الاولیة فی الاَّخریة والاولیة. فانت معبود فی عین العابدیة والمحمور فی عین الحامدیة. فنحمدك اللهم بالسنك الخمسة فی عین الجمع الوجود علی آلائك المتجلیة فی الغیب والشهود. یا ظاهراً فی بطونه و باطناً فی ظهوره. ونستعینك یا ربنا و نعوذ بك من شرالوسواس الخنّاس القاطع لطریق الانسانیة السالك باولیائه الی جهنام مهوی الطبیعة الظلمانیة. فاهدنا الصراط المستقیم الذی هوالبرزخیة الكبری و مقام احدیة جمع الاسمأ الحسنی وصلّ اللهم علی مبدا الظهور وغایته و صورة اصل الوجود و مادته. الهیولی الاولی والبرزخیة الكبری الذی دنی فرفض التعینات فتدلی فكان قاب قوسی الوجود و تمام دائرة الغیب والشهود، اوادنی الذی هو مقام العمأ بل لامقام علی الرای الاسنی: (عنقا شكاكس نشود دام بازگیر.) وعلی آله مفاتیح الظهور ومصابیح النور بل نور علی نور: "فمن لم یجعل اللّه له نوراً [یهدیه الیهم] فماله من نور." سیّما خاتم الولایة الحمدیة ومقبض فیوضات الاحمدیة، الذی یظهر بالربوبیة بعدما ظهر آبائه بالعبودیة فان العبودیة جوهرة كنههاالربوبیة، خلیفة اللّه فی الملك و الملكوت وخزینة اسمأاللّه الحیّ الذی لایموت، الامام الغائب المنتظر و نتیجة من سلف من الاولیأ لاغبر ارواحنا له الفدأ والعن اللهم اعدائهم قطاع طریق الهدایة والسالكین بالامة مسلك الهلاكة والغوایة.
وبعد فان الانسان ممتاز من بین سائرالموجودات باللطیفة الربانیة والنفخة الروحیة الالهیة والفطرة السلیمة الروحانیة فطرة اللّه التی فطرالناس علیها. و هذه بوجه هی الامانة المشار الیها بقوله تعالی: "انا عرضنا الامانة علی السموات والارض ..." الخ وهذه الفطرة هی الفطرة التوحیدیة فی المقامات الثلاثة عند رفض التعینات وارجاع الكل الیه واسقاط الاضافات حتی الاسمائیة وافنأ الجلّ لدیه. ومن لم یصل الی هذاالمقام فهو خارج عن الفطرة وخائن بالامانة الالهیة وجهول بمقام الربوبیة وظلوم بحضرة الاحدیة. ومعلوم عند اصحاب القلوب والعرفان وارباب الشهور والعیان من ذوی السابقة الحسنی ان حصول هذه المنزلة والوصول بهذه المرتبة لایمكن الا بالریاضات العقلیة بعد طهارة النفس وتزكیتها وصرف الهمّ و وقف الهمة الی المعارف عقیب تطهیر الباطن وتخلیتها. فاخرجی ایتها النفس الخالدة علی الارض الاتباع الهوی من بیت الطبیعة المظلمة الموحشة، وهاجری الی اللّه تعالی مقام جمع الاحدی والی رسوله صاحب قلب الاحدی الاحمدی حتی یدركك الموت الذی هواضمحلال التعینات فوقع اجرك علی اللّه و تاسّی بابیك الروحانی فی السیر الی ربّه وقل "وجهت وجهی للذی فطرالسموات والارض ..." وهذا هوالفوز العظیم والجنّة الذاتیة اللقانیة التی لاعین رات ولا اذن سمعت ولا خطرت علی قلب بشر. ولا تقنع ایتها النفس بحصول الملاذ الحیوانیة والشهوانیة ولا بالریاسات الدنیویة الظاهریة ولابصورة النسك وقشرها ولا باعتدال الخلق وجورتها ولا بالفلسفة الرسمیة والشبهات الكلامیة ولا بتنسیق كلمات ارباب التصوف والعرفان الرسمی و تنظیمها وارعاد اهل الخرقة وابراقهم، فان صرف الهمّ الی كل ذلك والوقوف علیها اخترام وهلاك والعلم هوالحجاب الاكبر. بل یكون همّك التوجه الی اللّه تعالی بارئك و مبدئك و معیدك فی كل الحركات والسكنات والانكار والانظار والمناسك(؟).
وهذه وصیتی الی النفس القاسیة المظلمة والی صاحبی و سیّدی ذی الفكر الثاقب فی العلوم الالهیة والنظر الدقیق فی المعارف الربانیة العالم الفاضل المولی الامجد الاَّغا السیّد ابراهیم الخوئی المعروف بمقبره ای دام مجده وبلغه اللّه تعالی غایة آمال العارفین و منهی سلوك السالكین. فانی قدالقیت فی روعه امهات ما عندی من اصول الفلسفة المتعالیة وشطراً وافراً مما تلقّیت عن المشایخ العظام و صحف ارباب المعارف فقد بلغ بحمداللّه فوق المراد و تردی بردأ الصلاح والسداد و علی اللّه التكلان فی المبدا والمعاد. ولقد اكرر وصیتی بما وصّانا المشایخ العظام ان یضنن باسرارالمعارف الا علی اهله ولا یتفوه بحقائق العوارف فی غیر محله فان اللّه جل اسمه قال: "و ننزل من القرآن ماهو شفأ ورحمة للمومنین تولا یزید المظالمین الاخساراً." والتماس منه دام عزّه ان یذكرنی عند ربّه ذكراً جمیلاً، ولا ینسا نی عن الدعأ فی كل الاحوال فان بابه مفتوح للراغبین. "ربنا آتنا فی الدنیا حسنة و فی الاَّخرة حسنة وقنا عذاب النار." واحشها مع الابرار وجنّبنا عن مخالطة السیئة الاشرار بحق محمد و آله الاطهار علیهم السلام. قد وقع الفراغ فی السادس والعشرین من شهر ذی الحجة الحرام (1357) وانا العبد الضعیف السیّد روح اللّه بن السیّد المصطفی الخمینی الكمره ای.


منبع: نشریه حضور، شمار 13، مهر 1374


Can Pilates make you look taller?
پنجشنبه 23 شهریور 1396 11:20 ب.ظ
Nice post. I learn something new and challenging on blogs I stumbleupon everyday.
It will always be helpful to read articles from other authors
and use a little something from other web sites.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر