تبلیغات
شناخت و معرفی اسلام - (بسیار جالبه! حتما بخونید)
شنبه 28 اسفند 1389

(بسیار جالبه! حتما بخونید)

   نوشته شده توسط: AMIR HASSAN SINAEE    نوع مطلب :حدیث ،

مطلبی از کتاب شریف فلاح السائل (سیدبن طاووس)

 

فصل چهارم : فضیلت و آثار دعا از دیدگاه روایات
این فصل چندین فایده از فواید دعا را دربردارد:
نخست اینكه دعا، محبوبترین اعمال در نزد خداوند - جلّ جلاله - است . چنانكه در روایتى آمده كه امام صادق (ع ) به نقل از پدر بزرگوارش ‍ فرمود كه علىّ(ع ) فرمود: محبوبترین اعمال نزد خداوند سبحان در روى زمین ، دعا، و برترین عبادت ، عفّت و پاكدامنى است .
دوّم اینكه : دعا، انسان را از گزند دشمنان و مخالفان رهایى بخشیده ، و درهاى روزى را به روى او مى گشاید.
چنانكه روایت شده امام جعفر صادق (ع ) به نقل از پدر بزرگوارش ‍ فرمود كه رسول اللّه (ص ) فرمود: آیا شما را راهنمایى ننمایم بر جنگ افزارى كه شما را از دشمنانتان نجات داده و روزى هایتان را افزون گرداند؟ عرض كردند: بله . فرمود: شب و روز پروردگارتان را بخوانید، زیرا براستى كه دعا، سلاح و جنگ افزار مؤ منان است .
و در حدیث دیگر از امام صادق (ع ) آمده است كه : دعا از جنگ افزار آهنین نافذتر است .
سوّم اینكه : دعا، ستون دین ، و نور آسمانها و زمینهاست .
چنانكه از امام صادق ، جعفر بن محمّد از پدربزرگوارش (علیهماالسلام ) نقل شده كه رسول خدا(ص ) فرمود: دعا، سلاح مؤمنین و ستون دین ، و علّتِ روشنایى آسمانها و زمین است .
چهارم اینكه : دعا، از وقوع امورى كه تقدیر شده و یا نشده جلوگیرى مى كند.
چنانكه عمر بن یزید نقل مى كند كه از حضرت ابى ابراهیم امام كاظم (ع ) شنیدم كه مى فرمود: براستى كه دعا از وقوع امورى كه تقدیر شده و یا نشده جلوگیرى مى كند.
وى مى گوید: عرض كردم : فدایت شوم ، امور مقدّر معلوم است مقصود از امور غیر مقدّر چیست ؟ فرمود: خداوند جلوگیرى مى كند تا اینكه مقدّر نشود.
پنجم اینكه : دعا، بلا را دفع مى كند.
چنانكه ابى ولّاد حفص بن سالم خیّاط مى گوید: در مدینه به خدمت امام ابى الحسن موسى (ع ) وارد شدم ، و چیزى همراه من بود كه آن را به ایشان رساندم . حضرت فرمود: به اصحاب و یاران خویش اطّلاع بده و بگو كه : تقواى خداوند عزّوجلّ را پیشه كنید، كه شما در عهد پادشاهىِ شخص ‍ سركشى هستند (و مقصودشان ، اَبُوالدَّوانیق یعنى منصور خلیفه عبّاسى بود)، پس زبانهایتان را حفظ كنید، و بر جانها و دینتان محافظت كنید، و امورى را كه از وقوعِ آن بر ما و خودتان بیم دارید با دعا دفع كنید؛ زیرا به خدا سوگند، كه دعا و درخواست نمودن از درگاه الهى ، بلا را دفع مى كند در حالى كه بلا مقدّر شده و اراده حتمى و قضاى الهى به آن تعلّق گرفته و تنها امضاى آن باقى مانده است ؛ ولى وقتى خداوند خوانده مى شود و از او خواسته مى شود كه بلا را برگرداند، آن را دفع مى كند، پس در دعا اصرار كنید كه خداوند خود شما را از شرّ آن كفایت فرماید.
ابوولاّد مى گوید: وقتى فرمایش حضرت ابى الحسن (ع ) را به یاران خود رساندم ، ایشان بدان عمل نموده و بر ابوالدّوانیق نفرین كردند، و درست در سالى به سوى مكّه خارج شده بود، در كنار بئرمیمون پیش از آنكه مناسك حجّ را انجام دهد، جان سپرد و خداوند ما را از دست او راحت كرد.
ابوولاّد مى گوید: من نیز در آن سال حاجى بودم ، به خدمت حضرت ابى الحسن (ع ) رسیدم ، ایشان فرمود: اى اباولاّد، چگونه دیدید كامیابى و مستجاب شدن در آنچه را كه به شما امر نموده و بر انجام آن تشویق كردم ، یعنى نفرین كردن بر ابى الدّوانیق ؟ اى اباولاّد، هیچ بلایى نیست كه خداوند بر بنده مؤمن نازل مى كند و دعا را به او الهام مى كند، مگر اینكه خداوند بزودى آن بلا را برطرف مى نماید. و هیچ بلایى نیست كه خداوند بر بنده مؤمنى نازل مى كند و او از دعا كردن خوددارى مى كند، مگر اینكه آن و گرفتارى طولانى مى گردد، پس وقتى بلا بر شما نازل شد، بر شما باد به دعا كردن !
ششم اینكه : مقصود از گفتار خداوند - جلّ جلاله - آنجا كه مى فرماید:
ما یَفْتَحِ اللّهُ للِنّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ، فَلامُمْسِك لَها.
(30)
- هر رحمتى را كه خداوند براى مردم بگشاید، هیچ كس نمى تواند جلو آن را بگیرد.
همان دعاست ، چنانكه امام صادق (ع ) در روایتى در رابطه با آیه شریفه فوق مى فرمایند مقصود همان دعاست .

هفتم اینكه : دعا، سبب تندرستى و بهبودى از هر بیمارى است .
چنانكه محمّد بن مسلم مى گوید: به امام باقر(ع ) عرض كردم : آیا اینكه مى گویند كه رسول خدا(ص ) درباره حَبّه سَوْداء
(31) فرموده كه : مایه شفا و بهبودى از هر بیمارى است ، جز مرگ . صحیح است ؟ فرمود: بله ، سپس ‍ فرمود: آیا مى خواهى تو را از چیزى كه سبب شفا و بهبودى از هر بیمارى و آسیب ، حتّى مرگ است ، آگاه سازم ؟ عرض كردم : بله ، فرمود: دعا.
هشتم اینكه : دعا، قضاى مُبْرَم و اراده حتمى و استوار الهى را برمى گرداند.
چنانكه علىّ بن عقبه مى گوید: از امام صادق (ع ) شنیدم كه مى فرمود: براستى كه دعا، قضا و اراده حتمى و مُبْرَم را بعد از اینكه سخت و محكم شده باشد، برمى گرداند، پس بسیار دعا بكن ، زیرا دعا كلید تمام رحمتها، و سبب كامیابى و برآورده شدن تمام خواسته هاست ، و جز با دعا كردن نمى توان به آنچه نزد خداوند است (32) نایل گردید. بى گمان هیچ درى نیست كه بسیار كوبیده شود، مگر اینكه بزودى به روى كوبنده اش گشوده مى شود.
نهم اینكه : هركس از نزول بلا بهراسد و بخواهد آن را با دعا برگرداند، خداوند -جلّجلاله - او را به آرزویش نایل مى گرداند.
چنانكه در روایتى آمده امام صادق (ع ) فرمود: هركس بیم آن را داشته باشد كه بلا و مصیبتى به او برسد، پس با دعا كردن در برابر آن بایستد، [یا: برخیزد و براى مرتفع شدن آن دعا بكند]، هیچگاه خداوند آن بلا را به او نشان نمى دهد و وى را به آن گرفتار نمى نماید.
تمام فواید دعا را كه روایات گذشته مشتمل بر آن است ، ما از ناحیه انعام و احسانى كه خداوند - عزّوجلّ - بر ما تفضّل فرموده ، آشكارا یافته ایم ، پس هركس حسن ظنّ به صدق گفتار ما دارد، در حقّ بودن و تحقّق این حالت كه از خودمان ذكر نمودیم (یعنى یافتن همه این نتایج )، شكّ و تردید به خود راه ندهد.
دهم اینكه : دعا، در مقابل نزول بلا قرار گرفته و از آن جلوگیرى نموده و آن را تا روز جزا و قیامت به عقب مى اندازد.
چنانكه در روایتى آمده كه امام رضا (ع ) فرمود كه از پدربزگوارم (ع ) شنیدم كه مى فرمود: براستى كه دعا در مقابل بلا و گرفتارى مى ایستد، و آن دو (یعنى دعا وبلا) تا روز قیامت توافق پیدا مى كنند.
(33)
یازدهم اینكه : دست دعا كننده هرگز خالى از فضلِ رحمت خداوند - جلّ جلاله - برنمى گردد.
چنانكه محمّد بن یعقوب كلینى روایت نموده كه امام صادق (ع ) فرمود: هیچ بنده اى دستش را به درگاه خداوند سرافراز جبّار نمى گشاید، مگر اینكه خداوند - عزّوجلّ - شرم مى كند كه چیزى از فضلِ رحمت خویش ‍ در آن نگذاشته ، دست او را خالى برگرداند، پس هرگاه كه دعا مى كنید، تا دستتان را بر روى و سرخویش نكشیده اید، برنگردانید.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر