تبلیغات
شناخت و معرفی اسلام - عنوان بصری2
شنبه 28 اسفند 1389

عنوان بصری2

   نوشته شده توسط: AMIR HASSAN SINAEE    نوع مطلب :حدیث ،

قُلْتُ: یَا شَرِیفُ! فَقَالَ: قُلْ: یَا أَبَا عَبْدِاللَهِ!
قُلْتُ: یَا أَبَا عَبْدِاللَهِ! مَا حَقِیقَةُ الْعُبُودِیَّةِ؟!
قَالَ: ثَلَاثَةُ أَشْیَآءَ: أَنْ لَا یَرَی‌ الْعَبْدُ لِنَفْسِهِ فِیمَا خَوَّلَهُ اللَهُ مِلْكًا، لاِنَّ الْعَبِیدَ لَا یَكُونُ لَهُمْ مِلْكٌ، یَرَوْنَ الْمَالَ مَالَ اللَهِ، یَضَعُونَهُ حَیْثُ أَمَرَهُمُ اللَهُ بِهِ؛ وَ لَا یُدَبِّرَ الْعَبْدُ لِنَفْسِهِ تَدْبِیرًا؛ وَ جُمْلَةُ اشْتِغَالِهِ فِیمَا أَمَرَهُ تَعَالَی‌ بِهِ وَ نَهَاهُ عَنْهُ.
فَإذَا لَمْ یَرَ الْعَبْدُ لِنَفْسِهِ فِیمَا خَوَّلَهُ اللَهُ تَعَالَی‌ مِلْكًا هَانَ عَلَیْهِ الإنْفَاقُ فِیمَا أَمَرَهُ اللَهُ تَعَالَی‌ أَنْ یُنْفِقَ فِیهِ؛ وَ إذَا فَوَّضَ الْعَبْدُ تَدْبِیرَ نَفْسِهِ عَلَی‌ مُدَبِّرِهِ هَانَ عَلَیْهِ مَصَآئِبُ الدُّنْیَا؛ وَ إذَا اشْتَغَلَ الْعَبْدُ بِمَا أَمَرَهُ اللَهُ تَعَالَی‌ وَ نَهَاهُ، لَایَتَفَرَّغُ مِنْهُمَا إلَی‌ الْمِرَآءِ وَ الْمُبَاهَاةِ مَعَ النَّاسِ.
فَإذَا أَكْرَمَ اللَهُ الْعَبْدَ بِهَذِهِ الثَّلَاثَةِ هَانَ عَلَیْهِ الدُّنْیَا، وَ إبْلِیسُ، وَ الْخَلْقُ. وَ لَا یَطْلُبُ الدُّنْیَا تَكَاثُرًا وَ تَفَاخُرًا، وَ لَا یَطْلُبُ مَا عِنْدَ النَّاسِ عِزًّا وَ عُلُوًّا، وَ لَا یَدَعُ أَیَّامَهُ بَاطِلاً.
فَهَذَا أَوَّلُ دَرَجَةِ التُّقَی‌. قَالَ اللَهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَی‌:
تِلْكَ الدَّارُ الاخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِینَ لَا یُرِیدُونَ عُلُوًّا فِی‌ الارْضِ وَ لَا فَسَادًا وَ الْعَـ?قِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ.

«گفتم‌: ای‌ شریف‌!
گفت‌: بگو: ای‌ پدر بند? خدا ( أبا عبدالله‌ )!
گفتم‌: ای‌ أبا عبدالله‌! حقیقت‌ عبودیّت‌ كدام‌ است‌؟
گفت‌: سه‌ چیز است‌: اینكه‌ بند? خدا برای‌ خودش‌ دربار? آنچه‌ را كه‌ خدا به‌ وی‌ سپرده‌ است‌ مِلكیّتی‌ نبیند؛ چرا كه‌ بندگان‌ دارای‌ مِلك‌ نمی‌باشند، هم? اموال‌ را مال‌ خدا می‌بینند، و در آنجائیكه‌ خداوند ایشان‌ را امر نموده‌ است‌ كه‌ بنهند، میگذارند؛ و اینكه‌ بند? خدا برای‌ خودش‌ مصلحت‌ اندیشی‌ و تدبیر نكند؛ و تمام‌ مشغولیّاتش‌ در آن‌ منحصر شود كه‌ خداوند او را بدان‌ امر نموده‌ است‌ و یا از آن‌ نهی‌ فرموده‌ است‌.
بنابراین‌، اگر بند? خدا برای‌ خودش‌ مِلكیّتی‌ را در آنچه‌ كه‌ خدا به‌ او سپرده‌ است‌ نبیند، انفاق‌ نمودن‌ در آنچه‌ خداوند تعالی‌ بدان‌ امر كرده‌ است‌ بر او آسان‌ می‌شود. و چون‌ بند? خدا تدبیر امور خود را به‌ مُدبّرش‌ بسپارد، مصائب‌ و مشكلات‌ دنیا بر وی‌ آسان‌ میگردد. و زمانی‌ كه‌ اشتغال‌ ورزد به‌ آنچه‌ را كه‌ خداوند به‌ وی‌ امر كرده‌ و نهی‌ نموده‌ است‌، دیگر فراغتی‌ از آن‌ دو امر نمی‌یابد تا مجال‌ و فرصتی‌ برای‌ خودنمائی‌ و فخریّه‌ نمودن‌ با مردم‌ پیدا نماید.
پس‌ چون‌ خداوند، بند? خود را به‌ این‌ سه‌ چیز گرامی‌ بدارد، دنیا و ابلیس‌ و خلائق‌ بر وی‌ سهل‌ و آسان‌ میگردد؛ و دنبال‌ دنیا به‌ جهت‌ زیاده‌اندوزی‌ و فخریّه‌ و مباهات‌ با مردم‌ نمیرود، و آنچه‌ را كه‌ از جاه‌ و جلال‌ و منصب‌ و مال‌ در دست‌ مردم‌ می‌نگرد، آنها را به‌ جهت‌ عزّت‌ و علوّ درج? خویشتن‌ طلب‌ نمی‌نماید، و روزهای‌ خود را به‌ بطالت‌ و بیهوده‌ رها نمی‌كند.
و اینست‌ اوّلین‌ پلّه‌ از نردبان‌ تقوی‌. خداوند تبارك‌ و تعالی‌ میفرماید:
«آن‌ سرای‌ آخرت‌ را ما قرار میدهیم‌ برای‌ كسانیكه‌ در زمین‌ اراد? بلندمنشی‌ ندارند، و دنبال‌ فَساد نمی‌گردند؛ و تمام‌ مراتبِ پیروزی‌ و سعادت‌ در پایان‌ كار، انحصاراً برای‌ مردمان‌ با تقوی‌ است‌.» (قرآن کریم 28:83).

I said, “O SharÐf!” He said, “Say O Abu Abdillah!” I said, “O Abu Abdillah! What is the truth of servant-hood?” He said, “Three things: [i] that the servant does not see for himself ownership in what Allah has given him, because servants do not have any ownership: they see property as property of Allah, putting it where Allah has ordered them to do so; [ii] and the servant does not devise any plans (tadbir) for himself; [iii] and all his preoccupation is in what He Almighty has commanded him towards and prohibited from.
Then when the servant does not see for himself any ownership in what Allah Almighty has given him, it becomes easy upon him to perform charity in the way Allah Almighty has commanded him to perform charity. And when the servant hands over planning for himself to his Planner, tribulations of the lowly life (dunya") become easy upon him. And when the servant is preoccupied with what Allah Almighty has commanded and prohibited him, he does not find free time from these for boasting and pride with people. And when Allah honors the servant with these three, the dunya", Satan and creation become easy (or insignificant) for him. And he will not seek the dunya" as multiplication and arrogance, and does not seek what is with people as superiority and high-handedness, and does not let his days go in vain. And this is the first degree of piety; Allah the Blessed and Almighty says, “That Home of the Hereafter We shall give to those who do not intend high-handedness or mischief on earth: and the future is for the pious.” (Quran 28:83).

قُلْتُ: یَا أَبَا عَبْدِاللَهِ! أَوْصِنِی‌!
قَالَ: أُوصِیكَ بِتِسْعَةِ أَشْیَآءَ، فَإنَّهَا وَصِیَّتِی‌ لِمُرِیدِی‌ الطَّرِیقِ إلَی‌ اللَهِ تَعَالَی‌، وَ اللَهَ أَسْأَلُ أَنْ یُوَفِّقَكَ لاِسْتِعْمَالِهِ.
ثَلَاثَةٌ مِنْهَا فِی‌ رِیَاضَةِ النَّفْسِ، وَ ثَلَاثَةٌ مِنْهَا فِی‌ الْحِلْمِ، وَ ثَلَاثَةٌ مِنْهَا فِی‌ الْعِلْمِ. فَاحْفَظْهَا، وَ إیَّاكَ وَ التَّهَاوُنَ بِهَا!
قَالَ عُِنْوَانٌ: فَفَرَّغْتُ قَلْبِی‌ لَهُ.

 

«گفتم‌: ای‌ أباعبدالله‌! به‌ من‌ سفارش‌ و توصیه‌ای‌ فرما!
گفت‌: من‌ تو را به‌ نُه‌ چیز وصیّت‌ و سفارش‌ می‌نمایم‌؛ زیرا كه‌ آنها سفارش‌ و وصیّت‌ من‌ است‌ به‌ اراده‌ كنندگان‌ و پویندگان‌ راه‌ خداوند تعالی‌. و از خداوند مسألت‌ می‌نمایم‌ تا ترا در عمل‌ به‌ آنها توفیق‌ مرحمت‌ فرماید.
سه‌ تا از آن‌ نُه‌ امر دربار? تربیت‌ و تأدیب‌ نفس‌ است‌، و سه‌ تا از آنها دربار? حلم‌ و بردباری‌ است‌، و سه‌ تا از آنها دربار? علم‌ و دانش‌ است‌. پس‌ ای‌ عنوان‌ آنها را به‌ خاطرت‌ بسپار، و مبادا در عمل‌ به‌ آنها از تو سستی‌ و تكاهل‌ سر زند!
عنوان‌ گفت‌: من‌ دلم‌ و اندیشه‌ام‌ را فارغ‌ و خالی‌ نمودم‌ تا آنچه‌ را كه‌ حضرت‌ میفرماید بگیرم‌ و اخذ كنم‌ و بدان‌ عمل‌ نمایم‌.»

I said, “O Aba Abdillah! Give advice to me!” He said, “I advise you with nine things, and verily these are my advice to the seekers of the path towards Allah Almighty, and Allah I ask to make you succeed in practicing this. Three of it are with regards to the training (riyadhah) of the self, three in forbearance, and three in knowledge, so preserve them and be very careful of not neglecting them!” Unwaan said, “So I cleared my heart for it.”

فَقَالَ: أَمَّا اللَوَاتِی‌ فِی‌ الرِّیَاضَةِ: فَإیَّاكَ أَنْ تَأْكُلَ مَا لَا تَشْتَهِیهِ، فَإنَّهُ یُورِثُ الْحَمَاقَةَ وَ الْبَلَهَ؛ وَ لَا تَأْكُلْ إلَّا عِنْدَ الْجُوعِ؛ وَ إذَا أَكَلْتَ فَكُلْ حَلَالاً وَ سَمِّ اللَهَ وَ اذْكُرْ حَدِیثَ الرَّسُولِ صَلَّی‌ اللَهُ عَلَیْهِ وَ ءَالِهِ:
مَا مَلَا ءَادَمِیٌّ وِعَآءًا شَرًّا مِنْ بَطْنِهِ؛ فَإنْ كَانَ وَ لَابُدَّ فَثُلْثٌ لِطَعَامِهِ وَ ثُلْثٌ لِشَرَابِهِ وَ ثُلْثٌ لِنَفَسِهِ.
«پس‌ حضرت‌ فرمود: امّا آن‌ چیزهائی‌ كه‌ راجع‌ به‌ تأدیب‌ نفس‌ است‌ آنكه‌: مبادا چیزی‌ را بخوری‌ كه‌ بدان‌ اشتها نداری‌، چرا كه‌ در انسان‌ ایجاد حماقت‌ و نادانی‌ میكند؛ و چیزی‌ مخور مگر آنگاه‌ كه‌ گرسنه‌ باشی‌؛ و چون‌ خواستی‌ چیزی‌ بخوری‌ از حلال‌ بخور و نام‌ خدا را ببر و به‌ خاطر آور حدیث‌ رسول‌ اكرم‌ صلّی‌ الله‌ علیه‌ و آله‌ را كه‌ فرمود:
هیچوقت‌ آدمی‌ ظرفی‌ را بدتر از شكمش‌ پر نكرده‌ است‌. بناءً علیهذا اگر بقدری‌ گرسنه‌ شد كه‌ ناچار از تناول‌ غذا گردید، پس‌ به‌ مقدار ثُلث‌ شكم‌ خود را برای‌ طعامش‌ بگذارد، و ثلث‌ آنرا برای‌ آبش‌، و ثلث‌ آنرا برای‌ نفَسش‌.»

Then he [the Imam] said, “Now, the ones with regards to riyadhah: [i] be careful of not eating what you do not crave, for that inherits stupidity and foolishness, and [ii] do not eat except when you are hungry, and [iii] when you eat, eat of that which is legitimate (halal) and mention the name of Allah and remember the narration of the Apostle – peace be upon him and his progeny: ‘No man filled a container worse than his inside (stomach), and if he had to [eat], then a third for his food, a third for his drink and a third for his breath.’

وَ أَمَّا اللَوَاتِی‌ فِی‌ الْحِلْمِ: فَمَنْ قَالَ لَكَ: إنْ قُلْتَ وَاحِدَةً سَمِعْتَ عَشْرًا فَقُلْ: إنْ قُلْتَ عَشْرًا لَمْ تَسْمَعْ وَاحِدَةً!
وَ مَنْ شَتَمَكَ فَقُلْ لَهُ: إنْ كُنْتَ صَادِقًا فِیمَا تَقُولُ فَأَسْأَلُ اللَهَ أَنْ یَغْفِرَلِی‌؛ وَ إنْ كُنْتَ كَاذِبًا فِیمَا تَقُولُ فَاللَهَ أَسْأَلُ أَنْ یَغْفِرَ لَكَ.
وَ مَنْ وَعَدَكَ بِالْخَنَی‌ فَعِدْهُ بِالنَّصِیحَةِ وَ الرَّعَآءِ.

«و امّا آن‌ سه‌ چیزی‌ كه‌ راجع‌ به‌ بردباری‌ و صبر است‌: پس‌ كسیكه‌ به‌ تو بگوید: اگر یك‌ كلمه‌ بگوئی‌ ده‌ تا می‌شنوی‌ به‌ او بگو: اگر ده‌ كلمه‌ بگوئی‌ یكی‌ هم‌ نمی‌شنوی‌!
و كسیكه‌ ترا شتم‌ و سبّ كند و ناسزا گوید، به‌ وی‌ بگو: اگر در آنچه‌ میگوئی‌ راست‌ میگوئی‌، من‌ از خدا میخواهم‌ تا از من‌ درگذرد؛ و اگر در آنچه‌ میگوئی‌ دروغ‌ میگوئی‌، پس‌ من‌ از خدا میخواهم‌ تا از تو درگذرد.
و اگر كسی‌ تو را بیم‌ دهد كه‌ به‌ تو فحش‌ خواهم‌ داد و ناسزا خواهم‌ گفت‌، تو او را مژده‌ بده‌ كه‌ من‌ دربار? تو خیرخواه‌ می‌باشم‌ و مراعات‌ تو را می‌نمایم‌.»

“And the ones with regards to forbearance: [i] whoever says to you: ‘if you say one [bad] thing [to me], you will hear ten [from me]!’ Then say: ‘if you say ten things, you will not hear one!’ [ii] And he who swears at you, say to him: ‘if you are truthful in what you say, then I ask Allah to forgive me, and if you are lying in what you say, then I ask Allah to forgive you!’ [iii] And he who promises you profanity, promise him good counsel and consideration!

وَ أَمَّا اللَوَاتِی‌ فِی‌ الْعِلْمِ: فَاسْأَلِ الْعُلَمَآءَ مَا جَهِلْتَ، وَ إیَّاكَ أَنْ تَسْأَلَهُمْ تَعَنُّتًا وَ تَجْرِبَةً؛ وَ إیَّاكَ أَنْ تَعْمَلَ بِرَأْیِكَ شَیْئًا، وَ خُذْ بِالاِحْتِیاطِ فِی‌ جَمِیعِ مَا تَجِدُ إلَیْهِ سَبِیلاً؛ وَ اهْرُبْ مِنَ الْفُتْیَا هَرَبَكَ مِنَ الاسَدِ، وَ لَا تَجْعَلْ رَقَبَتَكَ لِلنَّاسِ جِسْرًا!
قُمْ عَنِّی‌ یَا أَبَا عَبْدِاللَهِ! فَقَدْ نَصَحْتُ لَكَ؛ وَ لَا تُفْسِدْ عَلَیَّ وِرْدِی‌؛ فَإنِّی‌ امْرُؤٌ ضَنِینٌ بِنَفْسِی‌. وَ السَّلَامُ عَلَی‌ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَی‌.

«و امّا آن‌ سه‌ چیزی‌ كه‌ راجع‌ به‌ علم‌ است‌: پس‌، از علماء بپرس‌ آنچه‌ را كه‌ نمیدانی‌؛ و مبادا چیزی‌ را از آنها بپرسی‌ تا ایشان‌ را به‌ لغزش‌ افكنی‌ و برای‌ آزمایش‌ و امتحان‌ بپرسی‌. و مبادا كه‌ از روی‌ رأی‌ خودت‌ به‌ كاری‌ دست‌ زنی‌؛ و در جمیع‌ اموری‌ كه‌ راهی‌ به‌ احتیاط‌ و محافظت‌ از وقوع‌ در خلافِ امر داری‌ احتیاط‌ را پیش? خود ساز. و از فتوی‌ دادن‌ بپرهیز همانطور كه‌ از شیر درنده‌ فرار میكنی‌؛ و گردن‌ خود را جِسر و پل‌ عبور برای‌ مردم‌ قرار نده‌.
ای‌ پدر بند? خدا (أبا عبدالله‌) دیگر برخیز از نزد من‌! چرا كه‌ تحقیقاً برای‌ تو خیر خواهی‌ كردم‌؛ و ذِكر و وِرد مرا بر من‌ فاسد مكن‌، زیرا كه‌ من‌ مردی‌ هستم‌ كه‌ روی‌ گذشت‌ عمر و ساعات‌ زندگی‌ حساب‌ دارم‌، و نگرانم‌ از آنكه‌ مقداری‌ از آن‌ بیهوده‌ تلف‌ شود. و تمام‌ مراتب‌ سلام‌ و سلامت‌ خداوند برای‌ آن‌ كسی‌ باد كه‌ از هدایت‌ پیروی‌ میكند، و متابعت‌ از پیمودن‌ طریق‌ مستقیم‌ می‌نماید.»

“And the ones with regards to knowledge: [i] ask the people of knowledge what you do not know, and be careful of never asking them so to trouble (or puzzle) them or test them, and [ii] never practice anything with your own opinion, and take caution in all [affairs] in which there is a way [to do so], [iii] and fear giving decrees (fatwa) as you are dreadful of the Lion and [as such] to not make your neck a bridge for people!
[Now] leave me O Abu Abdillah, for I have given you counsel, and do not let my invocation be damaged, for verily I am a man that is unyieldingly vigilant to myself, and Peace (Salam) be upon whoever follows guidance.”  


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر